Hebrews

Chapter 1

1. 1Multifariam, multisque modis olim Deus loquens patribus in prophetis :
2. 2novissime, diebus istis locutus est nobis in Filio, quem constituit hæredem universorum, per quem fecit et sæcula :
3. 3qui cum sit splendor gloriæ, et figura substantiæ ejus, portansque omnia verbo virtutis suæ, purgationem peccatorum faciens, sedet ad dexteram majestatis in excelsis :
4. 4tanto melior angelis effectus, quanto differentius præ illis nomen hæreditavit.
5. 5Cui enim dixit aliquando angelorum : Filius meus es tu, ego hodie genui te ? Et rursum : Ego ero illi in patrem, et ipse erit mihi in filium ?
6. 6Et cum iterum introducit primogenitum in orbem terræ, dicit : Et adorent eum omnes angeli Dei.
7. 7Et ad angelos quidem dicit : Qui facit angelos suos spiritus, et ministros suos flammam ignis.
8. 8Ad Filium autem : Thronus tuus Deus in sæculum sæculi : virga æquitatis, virga regni tui.
9. 9Dilexisti justitiam, et odisti iniquitatem : propterea unxit te Deus, Deus tuus, oleo exsultationis præ participibus tuis.
10. 10Et : Tu in principio, Domine, terram fundasti : et opera manuum tuarum sunt cæli.
11. 11Ipsi peribunt, tu autem permanebis, et omnes ut vestimentum veterascent :
12. 12et velut amictum mutabis eos, et mutabuntur : tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient.
13. 13Ad quem autem angelorum dixit aliquando : Sede a dextris meis, quoadusque ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum ?
14. 14Nonne omnes sunt administratorii spiritus, in ministerium missi propter eos, qui hæreditatem capient salutis ?

Chapter 2

1. 1Propterea abundantius oportet observare nos ea quæ audivimus, ne forte pereffluamus.
2. 2Si enim qui per angelos dictus est sermo, factus est firmus, et omnis prævaricatio, et inobedientia accepit justam mercedis retributionem :
3. 3quomodo nos effugiemus si tantam neglexerimus salutem ? quæ cum initium accepisset enarrari per Dominum ab eis, qui audierunt, in nos confirmata est,
4. 4contestante Deo signis et portentis, et variis virtutibus, et Spiritus Sancti distributionibus secundum suam voluntatem.
5. 5Non enim angelis subjecit Deus orbem terræ futurum, de quo loquimur.
6. 6Testatus est autem in quodam loco quis, dicens : Quid est homo quod memor es ejus, aut filius hominis quoniam visitas eum ?
7. 7Minuisti eum paulo minus ab angelis : gloria et honore coronasti eum : et constituisti eum super opera manuum tuarum.
8. 8Omnia subjecisti sub pedibus ejus. In eo enim quod omnia ei subjecit, nihil dimisit non subjectum ei. Nunc autem necdum videmus omnia subjecta ei.
9. 9Eum autem, qui modico quam angeli minoratus est, videmus Jesum propter passionem mortis, gloria et honore coronatum : ut, gratia Dei, pro omnibus gustaret mortem.
10. 10Decebat enim eum, propter quem omnia, et per quem omnia, qui multos filios in gloriam adduxerat, auctorem salutis eorum per passionem consummare.
11. 11Qui enim sanctificat, et qui sanctificantur, ex uno omnes. Propter quam causam non confunditur fratres eos vocare, dicens :
12. 12Nuntiabo nomen tuum fratribus meis : in medio ecclesiæ laudabo te.
13. 13Et iterum : Ego ero fidens in eum. Et iterum : Ecce ego, et pueri mei, quos dedit mihi Deus.
14. 14Quia ergo pueri communicaverunt carni, et sanguini, et ipse similiter participavit eisdem : ut per mortem destrueret eum qui habebat mortis imperium, id est, diabolum :
15. 15et liberaret eos qui timore mortis per totam vitam obnoxii erant servituti.
16. 16Nusquam enim angelos apprehendit, sed semen Abrahæ apprehendit.
17. 17Unde debuit per omnia fratribus similari, ut misericors fieret, et fidelis pontifex ad Deum, ut repropitiaret delicta populi.
18. 18In eo enim, in quo passus est ipse et tentatus, potens est et eis, qui tentantur, auxiliari.

Chapter 3

1. 1Unde, fratres sancti, vocationis cælestis participes, considerate Apostolum, et pontificem confessionis nostræ Jesum :
2. 2qui fidelis est ei, qui fecit illum, sicut et Moyses in omni domo ejus.
3. 3Amplioris enim gloriæ iste præ Moyse dignus est habitus, quanto ampliorem honorem habet domus, qui fabricavit illam.
4. 4Omnis namque domus fabricatur ab aliquo : qui autem omnia creavit, Deus est.
5. 5Et Moyses quidem fidelis erat in tota domo ejus tamquam famulus, in testimonium eorum, quæ dicenda erant :
6. 6Christus vero tamquam filius in domo sua : quæ domus sumus nos, si fiduciam, et gloriam spei usque ad finem, firmam retineamus.
7. 7Quapropter sicut dicit Spiritus Sanctus : Hodie si vocem ejus audieritis,
8. 8nolite obdurare corda vestra, sicut in exacerbatione secundum diem tentationis in deserto,
9. 9ubi tentaverunt me patres vestri : probaverunt, et viderunt opera mea
10. 10quadraginta annis : propter quod infensus fui generationi huic, et dixi : Semper errant corde. Ipsi autem non cognoverunt vias meas,
11. 11sicut juravi in ira mea : Si introibunt in requiem meam.
12. 12Videte fratres, ne forte sit in aliquo vestrum cor malum incredulitatis, discedendi a Deo vivo :
13. 13sed adhortamini vosmetipsos per singulos dies, donec hodie cognominatur, ut non obduretur quis ex vobis fallacia peccati.
14. 14Participes enim Christi effecti sumus, si tamen initium substantiæ ejus usque ad finem firmum retineamus.
15. 15Dum dicitur : Hodie si vocem ejus audieritis, nolite obdurare corda vestra, quemadmodum in illa exacerbatione.
16. 16Quidam enim audientes exacerbaverunt : sed non universi qui profecti sunt ex Ægypto per Moysen.
17. 17Quibus autem infensus est quadraginta annis ? nonne illis qui peccaverunt, quorum cadavera prostrata sunt in deserto ?
18. 18Quibus autem juravit non introire in requiem ipsius, nisi illis qui increduli fuerunt ?
19. 19Et videmus, quia non potuerunt introire propter incredulitatem.

Chapter 4

1. 1Timeamus ergo ne forte relicta pollicitatione introëundi in requiem ejus, existimetur aliquis ex vobis deesse.
2. 2Etenim et nobis nuntiatum est, quemadmodum et illis : sed non profuit illis sermo auditus, non admistus fidei ex iis quæ audierunt.
3. 3Ingrediemur enim in requiem, qui credidimus : quemadmodum dixit : Sicut juravi in ira mea : Si introibunt in requiem meam : et quidem operibus ab institutione mundi perfectis.
4. 4Dixit enim in quodam loco de die septima sic : Et requievit Deus die septima ab omnibus operibus suis.
5. 5Et in isto rursum : Si introibunt in requiem meam.
6. 6Quoniam ergo superest introire quosdam in illam, et ii, quibus prioribus annuntiatum est, non introierunt propter incredulitatem :
7. 7iterum terminat diem quemdam, Hodie, in David dicendo, post tantum temporis, sicut supra dictum est : Hodie si vocem ejus audieritis, nolite obdurare corda vestra.
8. 8Nam si eis Jesus requiem præstitisset, numquam de alia loqueretur, posthac, die.
9. 9Itaque relinquitur sabbatismus populo Dei.
10. 10Qui enim ingressus est in requiem ejus, etiam ipse requievit ab operibus suis, sicut a suis Deus.
11. 11Festinemus ergo ingredi in illam requiem : ut ne in idipsum quis incidat incredulitatis exemplum.
12. 12Vivus est enim sermo Dei, et efficax et penetrabilior omni gladio ancipiti : et pertingens usque ad divisionem animæ ac spiritus : compagum quoque ac medullarum, et discretor cogitationum et intentionum cordis.
13. 13Et non est ulla creatura invisibilis in conspectu ejus : omnia autem nuda et aperta sunt oculis ejus, ad quem nobis sermo.
14. 14Habentes ergo pontificem magnum qui penetravit cælos, Jesum Filium Dei, teneamus confessionem.
15. 15Non enim habemus pontificem qui non possit compati infirmitatibus nostris : tentatum autem per omnia pro similitudine absque peccato.
16. 16Adeamus ergo cum fiducia ad thronum gratiæ : ut misericordiam consequamur, et gratiam inveniamus in auxilio opportuno.

Chapter 5

1. 1Omnis namque pontifex ex hominibus assumptus, pro hominibus constituitur in iis quæ sunt ad Deum, ut offerat dona, et sacrificia pro peccatis :
2. 2qui condolere possit iis qui ignorant et errant : quoniam et ipse circumdatus est infirmitate :
3. 3et propterea debet, quemadmodum pro populo, ita etiam et pro semetipso offerre pro peccatis.
4. 4Nec quisquam sumit sibi honorem, sed qui vocatur a Deo, tamquam Aaron.
5. 5Sic et Christus non semetipsum clarificavit ut pontifex fieret : sed qui locutus est ad eum : Filius meus es tu, ego hodie genui te.
6. 6Quemadmodum et in alio loco dicit : Tu es sacerdos in æternum, secundum ordinem Melchisedech.
7. 7Qui in diebus carnis suæ preces, supplicationesque ad eum qui possit illum salvum facere a morte cum clamore valido, et lacrimis offerens, exauditus est pro sua reverentia.
8. 8Et quidem cum esset Filius Dei, didicit ex iis, quæ passus est, obedientiam :
9. 9et consummatus, factus est omnibus obtemperantibus sibi, causa salutis æternæ,
10. 10appellatus a Deo pontifex juxta ordinem Melchisedech.
11. 11De quo nobis grandis sermo, et ininterpretabilis ad dicendum : quoniam imbecilles facti estis ad audiendum.
12. 12Etenim cum deberetis magistri esse propter tempus, rursum indigetis ut vos doceamini quæ sint elementa exordii sermonum Dei : et facti estis quibus lacte opus sit, non solido cibo.
13. 13Omnis enim, qui lactis est particeps, expers est sermonis justitiæ : parvulus enim est.
14. 14Perfectorum autem est solidus cibus : eorum, qui pro consuetudine exercitatos habent sensus ad discretionem boni ac mali.

Chapter 6

1. 1Quapropter intermittentes inchoationis Christi sermonem, ad perfectiora feramur, non rursum jacientes fundamentum pœnitentiæ ab operibus mortuis, et fidei ad Deum,
2. 2baptismatum doctrinæ, impositionis quoque manuum, ac resurrectionis mortuorum, et judicii æterni.
3. 3Et hoc faciemus, si quidem permiserit Deus.
4. 4Impossibile est enim eos qui semel sunt illuminati, gustaverunt etiam donum cæleste, et participes facti sunt Spiritus Sancti,
5. 5gustaverunt nihilominus bonum Dei verbum, virtutesque sæculi venturi,
6. 6et prolapsi sunt ; rursus renovari ad pœnitentiam, rursum crucifigentes sibimetipsis Filium Dei, et ostentui habentes.
7. 7Terra enim sæpe venientem super se bibens imbrem, et generans herbam opportunam illis, a quibus colitur, accipit benedictionem a Deo :
8. 8proferens autem spinas ac tribulos, reproba est, et maledicto proxima : cujus consummatio in combustionem.
9. 9Confidimus autem de vobis dilectissimi meliora, et viciniora saluti : tametsi ita loquimur.
10. 10Non enim injustus Deus, ut obliviscatur operis vestri, et dilectionis, quam ostendistis in nomine ipsius, qui ministrastis sanctis, et ministratis.
11. 11Cupimus autem unumquemque vestrum eamdem ostentare sollicitudinem ad expletionem spei usque in finem :
12. 12ut non segnes efficiamini, verum imitatores eorum, qui fide, et patientia hæreditabunt promissiones.
13. 13Abrahæ namque promittens Deus, quoniam neminem habuit, per quem juraret, majorem, juravit per semetipsum,
14. 14dicens : Nisi benedicens benedicam te, et multiplicans multiplicabo te.
15. 15Et sic longanimiter ferens, adeptus est repromissionem.
16. 16Homines enim per majorem sui jurant : et omnis controversiæ eorum finis, ad confirmationem, est juramentum.
17. 17In quo abundantius volens Deus ostendere pollicitationis hæredibus, immobilitatem consilii sui, interposuit jusjurandum :
18. 18ut per duas res immobiles, quibus impossibile est mentiri Deum, fortissimum solatium habeamus, qui confugimus ad tenendam propositam spem,
19. 19quam sicut anchoram habemus animæ tutam ac firmam, et incedentem usque ad interiora velaminis,
20. 20ubi præcursor pro nobis introivit Jesus, secundum ordinem Melchisedech pontifex factus in æternum.

Chapter 7

1. 1Hic enim Melchisedech, rex Salem, sacerdos Dei summi, qui obviavit Abrahæ regresso a cæde regum, et benedixit ei :
2. 2cui et decimas omnium divisit Abraham : primum quidem qui interpretatur rex justitiæ : deinde autem et rex Salem, quod est, rex pacis,
3. 3sine patre, sine matre, sine genealogia, neque initium dierum, neque finem vitæ habens, assimilatus autem Filio Dei, manet sacerdos in perpetuum.
4. 4Intuemini autem quantus sit hic, cui et decimas dedit de præcipuis Abraham patriarcha.
5. 5Et quidem de filiis Levi sacerdotium accipientes, mandatum habent decimas sumere a populo secundum legem, id est, a fratribus suis : quamquam et ipsi exierint de lumbis Abrahæ.
6. 6Cujus autem generatio non annumeratur in eis, decimas sumpsit ab Abraham, et hunc, qui habebat repromissiones, benedixit.
7. 7Sine ulla autem contradictione, quod minus est, a meliore benedicitur.
8. 8Et hic quidem, decimas morientes homines accipiunt : ibi autem contestatur, quia vivit.
9. 9Et (ut ita dictum sit) per Abraham, et Levi, qui decimas accepit, decimatus est :
10. 10adhuc enim in lumbis patris erat, quando obviavit ei Melchisedech.
11. 11Si ergo consummatio per sacerdotium Leviticum erat (populus enim sub ipso legem accepit) quid adhuc necessarium fuit secundum ordinem Melchisedech, alium surgere sacerdotem, et non secundum ordinem Aaron dici ?
12. 12Translato enim sacerdotio, necesse est ut et legis translatio fiat.
13. 13In quo enim hæc dicuntur, de alia tribu est, de qua nullus altari præsto fuit.
14. 14Manifestum est enim quod ex Juda ortus sit Dominus noster : in qua tribu nihil de sacerdotibus Moyses locutus est.
15. 15Et amplius adhuc manifestum est : si secundum similitudinem Melchisedech exsurgat alius sacerdos,
16. 16qui non secundum legem mandati carnalis factus est, sed secundum virtutem vitæ insolubilis.
17. 17Contestatur enim : Quoniam tu es sacerdos in æternum, secundum ordinem Melchisedech.
18. 18Reprobatio quidem fit præcedentis mandati, propter infirmitatem ejus, et inutilitatem :
19. 19nihil enim ad perfectum adduxit lex : introductio vero melioris spei, per quam proximamus ad Deum.
20. 20Et quantum est non sine jurejurando (alii quidem sine jurejurando sacerdotes facti sunt,
21. 21hic autem cum jurejurando per eum, qui dixit ad illum : Juravit Dominus, et non pœnitebit eum : tu es sacerdos in æternum) :
22. 22in tantum melioris testamenti sponsor factus est Jesus.
23. 23Et alii quidem plures facti sunt sacerdotes, idcirco quod morte prohiberentur permanere :
24. 24hic autem eo quod maneat in æternum, sempiternum habet sacerdotium.
25. 25Unde et salvare in perpetuum potest accedentes per semetipsum ad Deum : semper vivens ad interpellandum pro nobis.
26. 26Talis enim decebat ut nobis esset pontifex, sanctus, innocens, impollutus, segregatus a peccatoribus, et excelsior cælis factus :
27. 27qui non habet necessitatem quotidie, quemadmodum sacerdotes, prius pro suis delictis hostias offerre, deinde pro populi : hoc enim fecit semel, seipsum offerendo.
28. 28Lex enim homines constituit sacerdotes infirmitatem habentes : sermo autem jurisjurandi, qui post legem est, Filium in æternum perfectum.

Chapter 8

1. 1Capitulum autem super ea quæ dicuntur : Talem habemus pontificem, qui consedit in dextera sedis magnitudinis in cælis,
2. 2sanctorum minister, et tabernaculi veri, quod fixit Dominus, et non homo.
3. 3Omnis enim pontifex ad offerendum munera, et hostias constituitur : unde necesse est et hunc habere aliquid, quod offerat.
4. 4Si ergo esset super terram, nec esset sacerdos : cum essent qui offerent secundum legem munera,
5. 5qui exemplari, et umbræ deserviunt cælestium. Sicut responsum est Moysi, cum consummaret tabernaculum : Vide (inquit) omnia facito secundum exemplar, quod tibi ostensum est in monte.
6. 6Nunc autem melius sortitus est ministerium, quanto et melioris testamenti mediator est, quod in melioribus repromissionibus sancitum est.
7. 7Nam si illud prius culpa vacasset, non utique secundi locus inquireretur.
8. 8Vituperans enim eos dicit : Ecce dies venient, dicit Dominus : et consummabo super domum Israël, et super domum Juda, testamentum novum,
9. 9non secundum testamentum quod feci patribus eorum in die qua apprehendi manum eorum ut educerem illos de terra Ægypti : quoniam ipsi non permanserunt in testamento meo : et ego neglexi eos, dicit Dominus.
10. 10Quia hoc est testamentum quod disponam domui Israël post dies illos, dicit Dominus : dando leges meas in mentem eorum, et in corde eorum superscribam eas : et ero eis in Deum, et ipsi erunt mihi in populum :
11. 11et non docebit unusquisque proximum suum, et unusquisque fratrem suum, dicens : Cognosce Dominum : quoniam omnes scient me a minore usque ad majorem eorum :
12. 12quia propitius ero iniquitatibus eorum, et peccatorum eorum jam non memorabor.
13. 13Dicendo autem novum : veteravit prius. Quod autem antiquatur, et senescit, prope interitum est.

Chapter 9

1. 1Habuit quidem et prius justificationes culturæ, et Sanctum sæculare.
2. 2Tabernaculum enim factum est primum, in quo erant candelabra, et mensa, et propositio panum, quæ dicitur Sancta.
3. 3Post velamentum autem secundum, tabernaculum, quod dicitur Sancta sanctorum :
4. 4aureum habens thuribulum, et arcam testamenti circumtectam ex omni parte auro, in qua urna aurea habens manna, et virga Aaron, quæ fronduerat, et tabulæ testamenti,
5. 5superque eam erant cherubim gloriæ obumbrantia propitiatorium : de quibus non est modo dicendum per singula.
6. 6His vero ita compositis, in priori quidem tabernaculo semper introibant sacerdotes, sacrificiorum officia consummantes :
7. 7in secundo autem semel in anno solus pontifex non sine sanguine, quem offert pro sua et populi ignorantia :
8. 8hoc significante Spiritu Sancto, nondum propalatam esse sanctorum viam, adhuc priore tabernaculo habente statum :
9. 9quæ parabola est temporis instantis : juxta quam munera, et hostiæ offeruntur, quæ non possunt juxta conscientiam perfectum facere servientem, solummodo in cibis, et in potibus,
10. 10et variis baptismatibus, et justitiis carnis usque ad tempus correctionis impositis.
11. 11Christus autem assistens pontifex futurorum bonorum, per amplius et perfectius tabernaculum, non manufactum, id est, non hujus creationis :
12. 12neque per sanguinem hircorum aut vitulorum, sed per proprium sanguinem introivit semel in Sancta, æterna redemptione inventa.
13. 13Si enim sanguis hircorum et taurorum, et cinis vitulæ aspersus inquinatos sanctificat ad emundationem carnis :
14. 14quanto magis sanguis Christi, qui per Spiritum Sanctum semetipsum obtulit immaculatum Deo, emundabit conscientiam nostram ab operibus mortuis, ad serviendum Deo viventi ?
15. 15Et ideo novi testamenti mediator est : ut morte intercedente, in redemptionem earum prævaricationum, quæ erant sub priori testamento, repromissionem accipiant qui vocati sunt æternæ hæreditatis.
16. 16Ubi enim testamentum est, mors necesse est intercedat testatoris.
17. 17Testamentum enim in mortuis confirmatum est : alioquin nondum valet, dum vivit qui testatus est.
18. 18Unde nec primum quidem sine sanguine dedicatum est.
19. 19Lecto enim omni mandato legis a Moyse universo populo, accipiens sanguinem vitulorum et hircorum cum aqua, et lana coccinea, et hyssopo, ipsum quoque librum, et omnem populum aspersit,
20. 20dicens : Hic sanguis testamenti, quod mandavit ad vos Deus.
21. 21Etiam tabernaculum et omnia vasa ministerii sanguine similiter aspersit.
22. 22Et omnia pene in sanguine secundum legem mundantur : et sine sanguinis effusione non fit remissio.
23. 23Necesse est ergo exemplaria quidem cælestium his mundari : ipsa autem cælestia melioribus hostiis quam istis.
24. 24Non enim in manufacta Sancta Jesus introivit exemplaria verorum : sed in ipsum cælum, ut appareat nunc vultui Dei pro nobis :
25. 25neque ut sæpe offerat semetipsum, quemadmodum pontifex intrat in Sancta per singulos annos in sanguine alieno :
26. 26alioquin oportebat eum frequenter pati ab origine mundi : nunc autem semel in consummatione sæculorum, ad destitutionem peccati, per hostiam suam apparuit.
27. 27Et quemadmodum statutum est hominibus semel mori, post hoc autem judicium :
28. 28sic et Christus semel oblatus est ad multorum exhaurienda peccata : secundo sine peccato apparebit exspectantibus se, in salutem.

Chapter 10

1. 1Umbram enim habens lex futurorum bonorum, non ipsam imaginem rerum : per singulos annos, eisdem ipsis hostiis quas offerunt indesinenter, numquam potest accedentes perfectos facere :
2. 2alioquin cessassent offerri : ideo quod nullam haberent ultra conscientiam peccati, cultores semel mundati :
3. 3sed in ipsis commemoratio peccatorum per singulos annos fit.
4. 4Impossibile enim est sanguine taurorum et hircorum auferri peccata.
5. 5Ideo ingrediens mundum dicit : Hostiam et oblationem noluisti : corpus autem aptasti mihi :
6. 6holocautomata pro peccato non tibi placuerunt.
7. 7Tunc dixi : Ecce venio : in capite libri scriptum est de me : Ut faciam, Deus, voluntatem tuam.
8. 8Superius dicens : Quia hostias, et oblationes, et holocautomata pro peccato noluisti, nec placita sunt tibi, quæ secundum legem offeruntur,
9. 9tunc dixi : Ecce venio, ut faciam, Deus, voluntatem tuam : aufert primum, ut sequens statuat.
10. 10In qua voluntate sanctificati sumus per oblationem corporis Jesu Christi semel.
11. 11Et omnis quidem sacerdos præsto est quotidie ministrans, et easdem sæpe offerens hostias, quæ numquam possunt auferre peccata :
12. 12hic autem unam pro peccatis offerens hostiam, in sempiternum sedet in dextera Dei,
13. 13de cetero exspectans donec ponantur inimici ejus scabellum pedum ejus.
14. 14Una enim oblatione, consummavit in sempiternum sanctificatos.
15. 15Contestatur autem nos et Spiritus Sanctus. Postquam enim dixit :
16. 16Hoc autem testamentum, quod testabor ad illos post dies illos, dicit Dominus, dando leges meas in cordibus eorum, et in mentibus eorum superscribam eas :
17. 17et peccatorum, et iniquitatum eorum jam non recordabor amplius.
18. 18Ubi autem horum remissio : jam non est oblatio pro peccato.
19. 19Habentes itaque, fratres, fiduciam in introitu sanctorum in sanguine Christi,
20. 20quam initiavit nobis viam novam, et viventem per velamen, id est, carnem suam,
21. 21et sacerdotem magnum super domum Dei :
22. 22accedamus cum vero corde in plenitudine fidei, aspersi corda a conscientia mala, et abluti corpus aqua munda,
23. 23teneamus spei nostræ confessionem indeclinabilem (fidelis enim est qui repromisit),
24. 24et consideremus invicem in provocationem caritatis, et bonorum operum :
25. 25non deserentes collectionem nostram, sicut consuetudinis est quibusdam, sed consolantes, et tanto magis quanto videritis appropinquantem diem.
26. 26Voluntarie enim peccantibus nobis post acceptam notitiam veritatis, jam non relinquitur pro peccatis hostia,
27. 27terribilis autem quædam exspectatio judicii, et ignis æmulatio, quæ consumptura est adversarios.
28. 28Irritam quis faciens legem Moysi, sine ulla miseratione duobus vel tribus testibus moritur :
29. 29quanto magis putatis deteriora mereri supplicia qui Filium Dei conculcaverit, et sanguinem testamenti pollutum duxerit, in quo sanctificatus est, et spiritui gratiæ contumeliam fecerit ?
30. 30Scimus enim qui dixit : Mihi vindicta, et ego retribuam. Et iterum : Quia judicabit Dominus populum suum.
31. 31Horrendum est incidere in manus Dei viventis.
32. 32Rememoramini autem pristinos dies, in quibus illuminati, magnum certamen sustinuistis passionum :
33. 33et in altero quidem opprobriis et tribulationibus spectaculum facti : in altero autem socii taliter conversantium effecti.
34. 34Nam et vinctis compassi estis, et rapinam bonorum vestrorum cum gaudio suscepistis, cognoscentes vos habere meliorem et manentem substantiam.
35. 35Nolite itaque amittere confidentiam vestram, quæ magnam habet remunerationem.
36. 36Patientia enim vobis necessaria est : ut voluntatem Dei facientes, reportetis promissionem.
37. 37Adhuc enim modicum aliquantulum, qui venturus est, veniet, et non tardabit.
38. 38Justus autem meus ex fide vivit : quod si subtraxerit se, non placebit animæ meæ.
39. 39Nos autem non sumus subtractionis filii in perditionem, sed fidei in acquisitionem animæ.

Chapter 11

1. 1Est autem fides sperandarum substantia rerum, argumentum non apparentium.
2. 2In hac enim testimonium consecuti sunt senes.
3. 3Fide intelligimus aptata esse sæcula verbo Dei : ut ex invisibilibus visibilia fierent.
4. 4Fide plurimam hostiam Abel, quam Cain, obtulit Deo, per quam testimonium consecutus est esse justus, testimonium perhibente muneribus ejus Deo, et per illam defunctus adhuc loquitur.
5. 5Fide Henoch translatus est ne videret mortem, et non inveniebatur, quia transtulit illum Deus : ante translationem enim testimonium habuit placuisse Deo.
6. 6Sine fide autem impossibile est placere Deo. Credere enim oportet accedentem ad Deum quia est, et inquirentibus se remunerator sit.
7. 7Fide Noë responso accepto de iis quæ adhuc non videbantur, metuens aptavit arcam in salutem domus suæ, per quam damnavit mundum : et justitiæ, quæ per fidem est, hæres est institutus.
8. 8Fide qui vocatur Abraham obedivit in locum exire, quem accepturus erat in hæreditatem : et exiit, nesciens quo iret.
9. 9Fide demoratus est in terra repromissionis, tamquam in aliena, in casulis habitando cum Isaac et Jacob cohæredibus repromissionis ejusdem.
10. 10Exspectabat enim fundamenta habentem civitatem : cujus artifex et conditor Deus.
11. 11Fide et ipsa Sara sterilis virtutem in conceptionem seminis accepit, etiam præter tempus ætatis : quoniam fidelem credidit esse eum qui repromiserat.
12. 12Propter quod et ab uno orti sunt (et hoc emortuo) tamquam sidera cæli in multitudinem, et sicut arena, quæ est ad oram maris, innumerabilis.
13. 13Juxta fidem defuncti sunt omnes isti, non acceptis repromissionibus, sed a longe eas aspicientes, et salutantes, et confitentes quia peregrini et hospites sunt super terram.
14. 14Qui enim hæc dicunt, significant se patriam inquirere.
15. 15Et si quidem ipsius meminissent de qua exierunt, habebant utique tempus revertendi :
16. 16nunc autem meliorem appetunt, id est, cælestem. Ideo non confunditur Deus vocari Deus eorum : paravit enim illis civitatem.
17. 17Fide obtulit Abraham Isaac, cum tentaretur, et unigenitum offerebat, qui susceperat repromissiones :
18. 18ad quem dictum est : Quia in Isaac vocabitur tibi semen :
19. 19arbitrans quia et a mortuis suscitare potens est Deus : unde eum et in parabolam accepit.
20. 20Fide et de futuris benedixit Isaac Jacob et Esau.
21. 21Fide Jacob, moriens, singulos filiorum Joseph benedixit : et adoravit fastigium virgæ ejus.
22. 22Fide Joseph, moriens, de profectione filiorum Israël memoratus est, et de ossibus suis mandavit.
23. 23Fide Moyses, natus, occultatus est mensibus tribus a parentibus suis, eo quod vidissent elegantem infantem, et non timuerunt regis edictum.
24. 24Fide Moyses grandis factus negavit se esse filium filiæ Pharaonis,
25. 25magis eligens affligi cum populo Dei, quam temporalis peccati habere jucunditatem,
26. 26majores divitias æstimans thesauro Ægyptiorum, improperium Christi : aspiciebat enim in remunerationem.
27. 27Fide reliquit Ægyptum, non veritus animositatem regis : invisibilem enim tamquam videns sustinuit.
28. 28Fide celebravit Pascha, et sanguinis effusionem : ne qui vastabat primitiva, tangeret eos.
29. 29Fide transierunt mare Rubrum tamquam per aridam terram : quod experti Ægyptii, devorati sunt.
30. 30Fide muri Jericho corruerunt, circuitu dierum septem.
31. 31Fide Rahab meretrix non periit cum incredulis, excipiens exploratores cum pace.
32. 32Et quid adhuc dicam ? deficiet enim me tempus enarrantem de Gedeon, Barac, Samson, Jephte, David, Samuel, et prophetis :
33. 33qui per fidem vicerunt regna, operati sunt justitiam, adepti sunt repromissiones, obturaverunt ora leonum,
34. 34extinxerunt impetum ignis, effugerunt aciem gladii, convaluerunt de infirmitate, fortes facti sunt in bello, castra verterunt exterorum :
35. 35acceperunt mulieres de resurrectione mortuos suos : alii autem distenti sunt non suscipientes redemptionem ut meliorem invenirent resurrectionem.
36. 36Alii vero ludibria, et verbera experti, insuper et vincula, et carceres :
37. 37lapidati sunt, secti sunt, tentati sunt, in occisione gladii mortui sunt, circuierunt in melotis, in pellibus caprinis, egentes, angustiati, afflicti :
38. 38quibus dignus non erat mundus : in solitudinibus errantes, in montibus, in speluncis, et in cavernis terræ.
39. 39Et hi omnes testimonio fidei probati, non acceperunt repromissionem,
40. 40Deo pro nobis melius aliquid providente, ut non sine nobis consummarentur.

Chapter 12

1. 1Ideoque et nos tantam habentes impositam nubem testium, deponentes omne pondus, et circumstans nos peccatum, per patientiam curramus ad propositum nobis certamen :
2. 2aspicientes in auctorem fidei, et consummatorem Jesum, qui proposito sibi gaudio sustinuit crucem, confusione contempta, atque in dextera sedis Dei sedet.
3. 3Recogitate enim eum qui talem sustinuit a peccatoribus adversum semetipsum contradictionem : ut ne fatigemini, animis vestris deficientes.
4. 4Nondum enim usque ad sanguinem restitistis, adversus peccatum repugnantes :
5. 5et obliti estis consolationis, quæ vobis tamquam filiis loquitur, dicens : Fili mi, noli negligere disciplinam Domini : neque fatigeris dum ab eo argueris.
6. 6Quem enim diligit Dominus, castigat : flagellat autem omnem filium, quem recipit.
7. 7In disciplina perseverate. Tamquam filiis vobis offert se Deus : quis enim filius, quem non corripit pater ?
8. 8quod si extra disciplinam estis, cujus participes facti sunt omnes : ergo adulteri, et non filii estis.
9. 9Deinde patres quidem carnis nostræ, eruditores habuimus, et reverebamur eos, non multo magis obtemperabimus Patri spirituum, et vivemus ?
10. 10Et illi quidem in tempore paucorum dierum, secundum voluntatem suam erudiebant nos : hic autem ad id quod utile est in recipiendo sanctificationem ejus.
11. 11Omnis autem disciplina in præsenti quidem videtur non esse gaudii, sed mœroris : postea autem fructum pacatissimum exercitatis per eam, reddet justitiæ.
12. 12Propter quod remissas manus, et soluta genua erigite,
13. 13et gressus rectos facite pedibus vestris : ut non claudicans quis erret, magis autem sanetur.
14. 14Pacem sequimini cum omnibus, et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum :
15. 15contemplantes ne quis desit gratiæ Dei : ne qua radix amaritudinis sursum germinans impediat, et per illam inquinentur multi.
16. 16Ne quis fornicator, aut profanus ut Esau : qui propter unam escam vendidit primitiva sua :
17. 17scitote enim quoniam et postea cupiens hæreditare benedictionem, reprobatus est : non enim invenit pœnitentiæ locum, quamquam cum lacrimis inquisisset eam.
18. 18Non enim accessistis ad tractabilem montem, et accensibilem ignem, et turbinem, et caliginem, et procellam,
19. 19et tubæ sonum, et vocem verborum, quam qui audierunt, excusaverunt se, ne eis fieret verbum.
20. 20Non enim portabant quod dicebatur : Et si bestia tetigerit montem, lapidabitur.
21. 21Et ita terribile erat quod videbatur. Moyses dixit : Exterritus sum, et tremebundus.
22. 22Sed accessistis ad Sion montem, et civitatem Dei viventis, Jerusalem cælestem, et multorum millium angelorum frequentiam,
23. 23et ecclesiam primitivorum, qui conscripti sunt in cælis, et judicem omnium Deum, et spiritus justorum perfectorum,
24. 24et testamenti novi mediatorem Jesum, et sanguinis aspersionem melius loquentem quam Abel.
25. 25Videte ne recusetis loquentem. Si enim illi non effugerunt, recusantes eum, qui super terram loquebatur : multo magis nos, qui de cælis loquentem nobis avertimus.
26. 26Cujus vox movit terram tunc : nunc autem repromittit, dicens : Adhuc semel, et ego movebo non solum terram, sed et cælum.
27. 27Quod autem, Adhuc semel, dicit : declarat mobilium translationem tamquam factorum, ut maneant ea quæ sunt immobilia.
28. 28Itaque regnum immobile suscipientes, habemus gratiam : per quam serviamus placentes Deo, cum metu et reverentia.
29. 29Etenim Deus noster ignis consumens est.

Chapter 13

1. 1Caritas fraternitatis maneat in vobis,
2. 2et hospitalitatem nolite oblivisci : per hanc enim latuerunt quidam, angelis hospitio receptis.
3. 3Mementote vinctorum, tamquam simul vincti : et laborantium, tamquam et ipsi in corpore morantes.
4. 4Honorabile connubium in omnibus, et thorus immaculatus. Fornicatores enim, et adulteros judicabit Deus.
5. 5Sint mores sine avaritia, contenti præsentibus : ipse enim dixit : Non te deseram, neque derelinquam :
6. 6ita ut confidenter dicamus : Dominus mihi adjutor : non timebo quid faciat mihi homo.
7. 7Mementote præpositorum vestrorum, qui vobis locuti sunt verbum Dei : quorum intuentes exitum conversationis, imitamini fidem.
8. 8Jesus Christus heri, et hodie : ipse et in sæcula.
9. 9Doctrinis variis et peregrinis nolite abduci. Optimum est enim gratia stabilire cor, non escis : quæ non profuerunt ambulantibus in eis.
10. 10Habemus altare, de quo edere non habent potestatem, qui tabernaculo deserviunt.
11. 11Quorum enim animalium infertur sanguis pro peccato in Sancta per pontificem, horum corpora cremantur extra castra.
12. 12Propter quod et Jesus, ut sanctificaret per suum sanguinem populum, extra portam passus est.
13. 13Exeamus igitur ad eum extra castra, improperium ejus portantes.
14. 14Non enim habemus hic manentem civitatem, sed futuram inquirimus.
15. 15Per ipsum ergo offeramus hostiam laudis semper Deo, id est, fructum labiorum confitentium nomini ejus.
16. 16Beneficentiæ autem et communionis nolite oblivisci : talibus enim hostiis promeretur Deus.
17. 17Obedite præpositis vestris, et subjacete eis. Ipsi enim pervigilant quasi rationem pro animabus vestris reddituri, ut cum gaudio hoc faciant, et non gementes : hoc enim non expedit vobis.
18. 18Orate pro nobis : confidimus enim quia bonam conscientiam habemus in omnibus bene volentes conversari.
19. 19Amplius autem deprecor vos hoc facere, quo celerius restituar vobis.
20. 20Deus autem pacis, qui eduxit de mortuis pastorem magnum ovium, in sanguine testamenti æterni, Dominum nostrum Jesum Christum,
21. 21aptet vos in omni bono, ut faciatis ejus voluntatem : faciens in vobis quod placeat coram se per Jesum Christum : cui est gloria in sæcula sæculorum. Amen.
22. 22Rogo autem vos fratres, ut sufferatis verbum solatii. Etenim perpaucis scripsi vobis.
23. 23Cognoscite fratrem nostrum Timotheum dimissum : cum quo (si celerius venerit) videbo vos.
24. 24Salutate omnes præpositos vestros, et omnes sanctos. Salutant vos de Italia fratres.
25. 25Gratia cum omnibus vobis. Amen.